Η καρδιά είναι το πρώτο όργανο που θα αποκτήσει λειτουργία κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη και το τελευταίο που θα σταματήσει με την ολοκλήρωση του κύκλου ζωής.
Στους περισσότερους οργανισμούς, και ιδιαίτερα σε όσους διαθέτουν σπονδυλική στήλη όπως τα ψάρια, οι σαλαμάνδρες, τα ποντίκια και ο άνθρωπος, οι βασικοί μηχανισμοί οργανογένεσης της καρδιάς είναι συντηρημένοι και ομοιάζουν μεταξύ τους.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τα ψάρια και τις σαλαμάνδρες, η καρδιά του ανθρώπου δε διαθέτει αναγεννητικές ιδιότητες μετά τη γέννηση, και συνεπώς είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί αδιάλειπτα, «χωρίς ανταλλακτικά», για όλη τη διάρκεια ζωής.
Αυτό το «βιολογικό μειονέκτημα» έχει κάνει τον άνθρωπο ευάλωτο στις καρδιακές παθήσεις που αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, με ετήσιο οικονομικό κόστος που προβλέπεται να ξεπεράσει τα $1 τρις έως το 2030.
Συνεπώς, η αποσαφήνιση των βιολογικών μηχανισμών που καθοδηγούν τη δημιουργία της καρδιάς στον άνθρωπο είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη νέων θεραπειών καρδιακής αναγεννητικής ιατρικής.
Το πρόγραμμα AXHELERATE φέρνει κοντά μια διεπιστημονική ομάδα αναπτυξιακών βιολόγων, χημικών, ηλεκτρολόγων, μηχανολόγων και μηχανικών λογισμικού, αφιερωμένη στη δημιουργία μιας σειράς νέων τεχνολογιών, όπως η δημιουργία καινοτόμων ζωικών μοντέλων και τρισδιάστατων προτύπων καρδιογένεσης του ανθρώπου από πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα, καθώς επίσης και βιοαντιδραστήρες τρισδιάστατων κυτταροκαλλιεργειών με αισθητήρες καταγραφής μεταβολικών διεργασιών, για να μελετήσει ένα νέο πιθανό μηχανισμό οργανογένεσης και αναγέννησης της καρδιάς στον άνθρωπο.
